نتفلیکس با خرید وارنر بروس بازار استریم را دگرگون می‌کند؛ سهم به ۵۶٪ می‌رسد

داده‌های Sensor Tower نشان می‌دهد ادغام با HBO Max سهم نتفلیکس از کاربران فعال استریمینگ را به بیش از ۵۶ درصد افزایش خواهد داد. این قدرت‌ گیری بی‌سابقه، حساسیت نهادهای ضد انحصار را به اوج رسانده است.

توافق نتفلیکس و وارنر بروس دیسکاوری به سرعت شکل گرفت، اما مسیر آن برای اخذ تأییدیه‌های نظارتی ممکن است چندان سریع نباشد.
نتفلیکس روز جمعه با اعلام توافق پیشنهادی ۷۲ میلیارد دلاری خود برای خرید استودیوی فیلم‌سازی نمادین وارنر بروس و سرویس استریم اچ‌بی‌او مکس، صنعت رسانه را حیرت‌زده کرد. این ادغام، دو مورد از محبوب‌ترین سکوهای استریمینگ در این تجارت را گرد هم می‌آورد. نتفلیکس در اواخر سال ۲۰۲۴، که آخرین باری بود که آمار خود را اعلام کرد، ۳۰۰ میلیون مشترک جهانی گزارش کرده بود. اچ‌بی‌او مکس تا ۳۰ سپتامبر ۱۲۸ میلیون مشترک داشت.
بر اساس داده‌های شرکت اطلاعات بازار Sensor Tower، نتفلیکس در حال حاضر ۴۶ درصد از کاربران فعال ماهانه اپلیکیشن موبایل در حوزه استریم جهانی را به خود اختصاص داده است. این شرکت دریافت که با ادغام با اچ‌بی‌او مکس، این سهم به ۵۶ درصد افزایش خواهد یافت.
بر اساس یادداشتی تحقیقاتی از تحلیلگران ویلیام بلر در روز جمعه، «این توافق، موقعیت نتفلیکس را به عنوان برترین سرویس استریمینگ برای محتوای اوریجینال تثبیت می‌کند.»

 

حجم عظیم این معامله آن را مستعد بررسی دقیق، هم از سوی فعالان صنعت و هم قانون‌ گذاران ایالات متحده، می‌کند.

شبکه CNBC روز جمعه گزارش داد که دولت ترامپ با «بدبینی شدید» در حال بررسی این ادغام است و سناتور الیزابت وارن (Elizabeth Warren) نیز قبلاً خواستار بازنگری ضد انحصار شده است.
وارن، سناتور دموکرات از ماساچوست، در بیانیه‌ای گفت: «این توافق شبیه یک کابوس ضدانحصار است. ادغام نتفلیکس-وارنر بروس یک غول رسانه‌ای عظیم ایجاد می‌کند که کنترل نزدیک به نیمی از بازار استریم را در دست می‌گیرد؛ این وضعیت آمریکایی‌ها را تهدید می‌کند که مجبور به پرداخت هزینه‌های اشتراک بالاتر و داشتن انتخاب‌های کمتر در مورد آنچه و چگونه تماشا می‌کنند، شوند، در حالی که شغل کارگران آمریکایی به خطر می‌افتد.»
این ادغام همچنین کنترل استودیوی فیلم‌سازی مشهور وارنر بروس را به نتفلیکس می‌دهد، که باعث ادغام بیشتر فضای سینمایی می‌شود و نگرانی‌هایی را در مورد احتمال کاهش تعداد یا تغییر دوره معمول اکران فیلم‌های محبوب ایجاد می‌کند.
در روزها و هفته‌های پس از اعلام توافقی با این حجم، معمول است که گروه‌های ذینفع، سیاستمداران و رقبای شرکتی به دلایل ضد انحصار اعتراض کنند.
به احتمال زیاد وزارت دادگستری این توافق را بررسی خواهد کرد، همانطور که در مورد سایر ادغام‌های رسانه‌ای در گذشته عمل کرده است، و این کار ممکن است زمان‌بر باشد. بررسی‌های وزارت دادگستری می‌تواند از چند ماه تا بیش از یک سال طول بکشد.
نتفلیکس روز جمعه اعلام کرد که انتظار دارد معامله طی ۱۲ تا ۱۸ ماه نهایی شود، پس از آنکه وارنر بروس دیسکاوری مجموعه شبکه‌های کابلی خود را به شرکت مجزای دیسکاوری گلوبال منتقل کند.
مدیران اجرایی نتفلیکس روز جمعه اعلام کردند که «بسیار مطمئن» هستند که این توافق تأییدیه‌های قانونی را کسب خواهد کرد.
تد ساراندوس، هم‌ مدیرعامل نتفلیکس، طی یک تماس با سرمایه‌گذاران پس از اعلام خرید، گفت: «می‌دانید، این توافق به نفع مصرف‌کننده، به نفع نوآوری، به نفع کارگر و به نفع خالق است؛ همچنین به نفع رشد است.»
ساراندوس افزود: «برنامه‌های ما این است که از نزدیک با همه دولت‌ها و نهادهای نظارتی مناسب همکاری کنیم، اما [ما] واقعاً مطمئنیم که تمام تأییدیه‌های لازم را که نیاز داریم، دریافت خواهیم کرد.»
به عنوان بخشی از این توافق، نتفلیکس موافقت کرده است در صورتی که معامله توسط دولت مسدود شود، ۵.۸ میلیارد دلار غرامت فسخ به وارنر بروس دیسکاوری بپردازد.
پیشنهاد نتفلیکس توانست پیشنهادات رقیب از شرکت‌های پارامونت اسکای‌ دَنس و کامکست را کنار بزند.
تحلیلگران دویچه بانک و ویلیام بلر، دست‌کم به طور حداقلی، روز جمعه نسبت به پتانسیل اجرایی شدن این توافق متقاعد شده بودند.
تحلیلگران دویچه بانک در یادداشتی که روز جمعه منتشر کردند، نوشتند: «ادغام وارنر بروس دیسکاوری با هر یک از سه پیشنهاددهنده احتمالاً موفق خواهد بود، حتی اگر وزارت دادگستری برای جلوگیری از ترکیب پیشنهادی شکایت کند.» آن‌ها به دیدگاه یک متخصص وزارت دادگستری اشاره کردند که به گفته تحلیلگران، «هیچ مشکل ضد انحصار قابل توجهی در مورد هیچ یک از سه سناریو نمی‌بیند.»

 

اما تحلیلگران دویچه بانک متذکر شدند: «با این حال… ما از همه جزئیات و حقایقی که توسط وزارت دادگستری جمع‌آوری و تحلیل خواهد شد، اطلاعی نداریم، و همچنین نمی‌دانیم قاضی رسیدگی‌کننده به پرونده چه کسی خواهد بود، و هر دوی این عوامل می‌توانند بر نتیجه تأثیر بگذارند.»

در مقابل، پارامونت به نوبه خود در حال دامن زدن به آتش اختلاف است.
وکلای پارامونت این هفته نامه‌ای به وارنر بروس دیسکاوری ارسال کردند که ابتدا توسط CNBC گزارش شد، و در آن ادعا کردند که روند فروش به نفع نتفلیکس مهندسی شده است. وال استریت ژورنال گزارش داد که پارامونت در نامه‌ای جداگانه گفته است که معامله نتفلیکس احتمالاً به دلیل موانع نظارتی «هرگز نهایی نخواهد شد.»
پارامونت تنها پیشنهاد دهنده‌ای بود که به دنبال خرید مجموعه عظیم شبکه‌های تلویزیون پولی WBD بود، و بعید است که به آرامی از این روند کنار بکشد.
وال استریت انتظار داشت که دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ، موجی از معاملات تجاری را به همراه داشته باشد. با این حال، عدم قطعیت اقتصادی روند کار را برای برخی شرکت‌ها کند کرده و تأخیرهای قانونی نقشی بزرگتر از حد انتظار ایفا کرده‌اند.
وارن در بیانیه روز جمعه خود گفت: «در دوران دونالد ترامپ، فرآیند بازنگری ضدانحصار نیز به لجن‌زاری از جانبداری سیاسی و فساد تبدیل شده است.» او افزود: «وزارت دادگستری باید قوانین ضدانحصار کشورمان را به صورت منصفانه و شفاف اجرا کند — نه اینکه از بررسی توافق وارنر بروس برای دعوت به اعمال نفوذ و رشوه استفاده کند.»
ادغام پارامونت با اسکای‌دَنس بیش از یک سال در بلاتکلیفی باقی ماند تا اینکه نهایتاً در ماه جولای تأییدیه فدرال را کسب کرد.
کمیسیون ارتباطات فدرال (که بعید است ادغام نتفلیکس-دیسکاوری را بررسی کند، زیرا شامل یک پخش‌کننده سنتی نیست) اندکی پس از موافقت پارامونت با پرداخت ۱۶ میلیون دلار به ترامپ برای حل و فصل دعوای حقوقی بر سر تدوین مصاحبه «۶۰ دقیقه» با معاون سابق رئیس‌جمهور، کامالا هریس، ادغام ۸ میلیارد دلاری را تأیید کرد. همچنین، پارامونت اوایل سال جاری، پس از اینکه کمیسیون ارتباطات فدرال اعلام کرد در مورد برنامه‌های DEI (تنوع، برابری و شمول) این شرکت تحقیق خواهد کرد، به سیاست‌های DEI خود پایان داد.
در ماه سپتامبر، شرکت تازه ادغام شده پارامونت اسکای‌دَنس به مدیریت دیوید الیسون، تمرکز خود را بر وارنر بروس دیسکاوری قرار داد. شبکه CNBC روز جمعه گزارش داد که این شرکت اکنون در حال بررسی این است که آیا یک پیشنهاد تهاجمی را مستقیماً به سهامداران WBD ارائه دهد و تلاش کند نتفلیکس را به عنوان خریدار احتمالی، کنار بزند یا خیر.
لری الیسون، پدر میلیاردر دیوید الیسون و هم‌بنیان‌گذار اوراکل، به داشتن روابط نزدیک با ترامپ مشهور است.
بحث در مورد تأیید تصاحب پیشنهادی نتفلیکس برای وارنر بروس، احتمالاً به سؤالاتی در مورد استریمینگ خلاصه می‌شود؛ اول، درباره قیمت‌گذاری برای مصرف‌ کنندگان، و دوم، در مورد نحوه تعریف مخاطبان نتفلیکس.
قیمت‌گذاری اشتراک‌های استریمینگ در سال‌های اخیر به طور کلی افزایش یافته است. نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ پس از سال‌ها مقاومت، مدل ارزان‌تر و مبتنی بر تبلیغات را در تلاش برای جذب مشتریان بیشتر معرفی کرد. سال بعد، دیزنی نیز با برنامه ارزان‌تر خود از این روند پیروی کرد.
نتفلیکس به دگرگون کردن صنعت رسانه‌ای سنتی عادت دارد. این شرکت در سال ۲۰۲۳ کسب‌وکار اجاره DVD خود را متوقف کرد و به طور کامل بر استریمینگ متمرکز شد. از آن زمان، به مقیاس عظیمی دست یافته و با سریال‌های اوریجینال مانند «بازی مرکب»، «ونزدی»، «چیزهای عجیب‌تر» و «بریجرتون» بر فضای عمومی مسلط شده است.
رویکرد غیرمتعارف آن به رسانه و گسترش جایگاهش در صنعت ممکن است نقطه قوت آن در نظر ناظران قانونی باشد.
جف گلدستین، شریک و مدیرعامل در شرکت AlixPartners و یکی از مدیران گروه رسانه‌ای آمریکا، گفت: «انتظار من از جنبه نظارتی این است که نتفلیکس و مشاورانش برای تعریف بسیار گسترده‌ای از بازار خود استدلال کنند… به طوری که این تعریف شامل پخش زنده، کابل، استریمینگ اشتراکی و استریمینگ مبتنی بر تبلیغات باشد.»
او افزود: «و نکته بسیار، بسیار، بسیار مهم این است که این تعریف یوتیوب را نیز شامل خواهد شد.»
یوتیوب در زمینه تعداد بینندگان بر صنعت تسلط یافته است. نیلسن در ماه اکتبر بار دیگر گزارش داد که یوتیوب بیشترین سهم از مصرف تلویزیونی را دارد، در حالی که نتفلیکس در جایگاه ششم و وارنر بروس دیسکاوری در جایگاه هفتم قرار دارند. شرکت‌های رسانه‌ای سنتی با شبکه‌های خطی (مانند دیزنی، ان‌بی‌سی‌یونیورسال، فاکس و پارامونت) جایگاه‌های میانی را پر کرده‌اند.
گلدستین گفت: منتقدان این توافق برای اثبات سلطه بیش از حد، دامنه نتفلیکس را به صورت محدودتری تعریف خواهند کرد.

جان مالون، غول صنعت رسانه، در ماه نوامبر در پاسخ به سؤالات ضد انحصار پیرامون فرآیند فروش WBD ، به CNBC گفت: «من معتقدم که استریمینگ یک دسته [مجزا] نیست. میزان تماشا کردن تلویزیون یک دسته است… یا شاید تعداد بیننده یک دسته باشد.»
او گفت: «اما اگر می‌خواهید این دسته را تا آن حد گسترش دهید، باید یوتیوب، فیس‌بوک، شبکه‌های اجتماعی و تیک‌ تاک را هم در نظر بگیرید. منظورم این است که سؤال اصلی این است که آیا استریمینگ یک دسته است؟ آیا استودیوها یک دسته هستند… و آیا قرار است این موضوع به شدت مورد بررسی قرار گیرد؟ پیش‌بینی این مسائل نظارتی کمی دشوار است.»

منبع: CNBC

نظرات شما

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *